Als ik dit schrijf zit het er weer op .Ons jaarlijkse feestje in Ahoy Rotterdam ,Het North Sea Jazz 2011. We zaten de week ervoor nog in Duitsland en hebben zalig daar een beetje de toerist daar uit gehangen. Lekker uitslapen ,een beetje rondgereden en mooie dingen bekeken zoals de omgeving van de Edersee
Aangezien vrijdag een erg lange dag zou worden zijn we op ons gemak op de donderdag terug gereden. Lekker dwars door het mooie Sauerland over allerlei slingerweggetjes en in de middag pas het laatste stuk over de rijksweg (met een stop bij ons eettentje in Goch natuurlijk) Lekker in ons eigen bed uit geslapen ,boodschappen gedaan en Toen naar Ahoy Rotterdam voor de 1e avond/nacht van NSJ 2011. We kwamen binnen bij Matt Schofield ,onbekend maar wat ik hoorde klonk erg goed Na Scofield kwam de 70 jarige Paul Simon ,Erg lekkere muziek om bij op te warmen met die zalige Cajun klanken erin ,Daarna kwam the King of the Blues B.B. King ,We hadden hem 2 jaar terug gezien en toen ie op kwam schrok ik in eerste instantie ,Hij leek erg mager en vermoeid ,Was regelmatig afwezig en hij praatte meer dan dat ie speelde. Hij had het wel erg naar de zin maar de band moest hem bij de les houden want hij kwam in tijdnood en moest het aan het eind afbreken. Wel weer schitterend om je idool te zien !! 85 jaar oud maar still the king for me!
Na BB kwam Alain Clark ook 2 jaar geleden op NSJ gezien ,ze hadden hem in de Nijl zaal gezet maar die kreeg ie helaas voor hem niet vol. Ondanks dat ie toch een kwalitatief goeie artiest is. Daarna effe lekker de benen gestrekt en de amazon zaal opgezocht in afwachting van het Prince concert. Hier stond het Clayton hamilton jazz orchestra waar onze Trijntje Oosterhuis bij optrad ,Lekkere swingende jazz die schitterend klonk met hollands beste zangeres ervoor ,Toppie !
En toen Trijntje klaar was kwam het vermeende klapstuk van het NSJ ,Het optreden van Prince in de Arena van Ahoy ,Nou is die dus helemaal verbouwd en dat was effe zoeken waar we heen moesten ,de organisatie had het binnenloodsen van de festivalgangers allemaal leuk bedacht maar dat werkte dus niet. Met een vertraging van een dik half uur kwam his royal badness het podium op ,tenminste dat moesten we geloven. Licht was er niet veel op het podium dus veel hebben we van hem niet gezien. Aniet zat stijf van schrik bij de eerste noot want die werd zo hard ingezet dat je de speakers dicht hoorde slaan. Je moest af en toe goed luisteren wat er speelde want het was allemaal spetterhard en echt niet mooi. Het gast optreden van Maceo Parker was eigenlijk nog het mooiste van het hele concert dus ….. Helaas zijn wij geen Prince fans geworden
Na de vrijdag de zaterdag ,we waren om 4 uur s,nachts pas thuis en dus lekker uitgeslapen en om 5 uur weer naar ahoy. Als eerste weer een oldie but goldie Sergio Mendes met zijn Brasil 66 op het podium van de Nijl-zaal. Lekker Braziliaanse Samba en Bossa Nova muziek. De man is inmiddels al 70 maar het swingt nog als een trein ,Na een uur werd er afgesloten met natuurlijk Mas Que Nada en de zaal stond op zijn kop.
Daarna effe wat eten en op naar de Congo tent/zaal Hier zou Otis Taylor komen spelen en dat was voor ons een vreemde eend in de bijt. Bij het opbouwen stond er een schuchter meisje wat met snoertjes en een viool te klooien en het ging allemaal niet helemaal lekker. En dan begint het concert en blijkt het kind helemaal in trance te geraken en als een soort voodoo queen al viool spelend over het toneel te dansen ! Lekkere mystic blues en de hele entourage gaf een sfeertje van de southern swamps in de USA. Erg goed dus. De timing van de concerten loopt erg door elkaar heen op zo'n avond en dus halverwege naar de Maaszaal waar de Tedeschi-Trucks band zou optreden. Ooit een keer via een soort Gospell DVD iets van Susan Tedeschi gehoord/gezien en gelijk een beetje fan geworden. Nu is ze dus vorig jaar getrouwd met blues gitarist Derek Trucks en zijn samen op gaan treden. Dit concert was voor mij toch wel xe9xe9n van de hoogtepunten van het NSJ ,Wat een zalige stem heeft die meid zeg en dan een schitterende gitarist erbij ,Helemaal Top !!
Helaas moesten we halverwege alweer naar het volgende concert in de Amazon zaal van Madeleine Peyroux ,Een zangeres die dus ooit in Parijs op straat is gaan zingen en daar is ontdekt. Ze is bekend om haar stemgeluid en zang wat erg lijkt op Billie Holiday. Nou hebben we alle CDs van haar en die zijn lekker jazzy maar dit concert was dat dus helaas niet ,Het was meer een beetje deprimerend en dat merkte je ook aan het publiek ,Of het zat te slapen of het liep weg ! Wij hebben het gelukkig wakker uitgezeten en hebben daarna nog een staartje van Seal in de Nijl zaal mee gepikt ,Word je gelijk wakker van ,Het geluid is hier schitterend ,Je voelt de bassen helemaal in je lijf en kunt niet stil blijven zitten.
Na Seal kwam dan m'n Persoonlijke favoriete toeteraarster Candy Dulfer. Meestal wel goed voor een feestje alleen was het dit keer meer Rap wat er gespeeld werd. Om en uur of 2 waren we weer thuis en lekker wat eten en naar bed. De zondag eerst de GP van Engeland gekeken en vroeg weer naar Ahoy. Als eerste stond good old Jan Akkerman in de Nijlzaal ,65 inmiddels en hij speelt dus echt voor z'n plezier. Lekkere fusion Rock zoals ze het noemen. En als daar dan ook nog Neerlands beste Jazz tropetist Eric Vloeimans bij komt is het wel erg mooi om naar te luisteren
Na Jan snel naar de Maaszaal waar New Orleans Pianist Dr John met zijn Lower 911 band optrad. Erg gave muziek met die vreemde stem van hem erbij. Beetje Boogie en Cajun door elkaar. Daarna was het tijd voor ons traditie eten van het NSJ ,Een zalig broodje falafel ,Eten we ieder jaar 1 keer ,op het NSJ
Na dat zalige broodje op naar de Nijlzaal voor de 71 jarige crooner Tom Jones. Als ik aan die naam denk dan zie en hoor ik m'n moeder zingen green green grass of home en whats new Pussycat ? Nou nieuw repertoire heeft ie in zekere zin wel. Hij heeft in de 60er jaren met Elvis in Las Vegas gestaan en daar de Gospel met Elvis ontdekt. Z'n laatste CD staat daar dus vol mee maar dan op Bluesy manier gespeeld. Als je dan de oudere dametjes met hun korte rokjes vol verwachting ziet zitten en er begint ineens iemand knetterhard een blues tune in te zetten dan is dat wel lachen. Nog steeds een erg goeie entertainer ,Uiteraard kwam dat groene gras en Delilah ook nog voorbij.
Als laatste optreden van de avond zijn we in de Maaszaal naar het Gotan Project geweest. ALs je van Lounge en Carel Kraaijenhof houdt zit je hier helemaal goed bij. Deze groep stamt uit Parijs en Buenos Aires en speelt een heel aparte soort muziek die de ene keer lekker rustig en de andere keer opdwepend is. Erg mooie en interresante lightshow erbij maakte het helemaal af. Door de totale verbouwing van het sportpaleis is de akoestiek en zitpositie nu veel beter als vroeger. Er zijn nu tribunes recht tegenover het podium en het dak is verhoogd zodat het allemaal een stuk beter klinkt. Behalve Prince dan
maar dat was waarschijnlijk een testcase hoe hard het allemaal kon. En toen was het helaas over voor dit jaar. Om een uur of 11 kwamen we thuis met een gonzend hoofd van alle muziek van de afgelopen 3 dagen. Moe maar erg voldaan ,Volgend jaar weer ? Reken maar van Yes ,We love North Sea Jazz !!